Dit stukje gaat niet zozeer over Mark Rutte, maar meer over hoe de mensheid een alsmaar groter wordend voorschot op de toekomst neemt, door in toenemende mate te consumeren en zich niet druk te maken over het cirkelvormig maken van het pad dat de stoffen afleggen. Ook gaat het over verdeling van de winsten die de consumptie opleveren. Hebben we nu nog een crisis die van virtuele (financiële) oorsprong is, de volgende crisis zal er een met fysieke basis zijn.
Het stuk spreekt me aan, zelfs ondanks dat de schrijver elektrische auto's afdoet als producten met als doel de huidige welvaart te behouden. Want als ik eerlijk ben, zijn het dat.